یک رفتارنامناسب که به جهت تکرار زیاد، متاسفانه به عادت و 

فرهنگ فردی ما تبدیل شده؛ خود درگیری مزمن است.

در این روزگار، همه حرف خوب می زنند اما آنچه برای دیگران توصیه،

 نصیحت و سخنرانی می کنند در عمل ناقص اجرا می شود. 

درست مثل روشنفکری ایرانی، که مثل بعضی چیزهای دیگر در

 مملکت ما، ناقص متولد شده است.

مرور رفتار ناخوشایندی که به جهت تکرار ،تبدیل به فرهنگ فردی 

ما شده است. اما با کنار گذاشتن آنها می توان دنیای جدیدی را

 برای خودو کائنات ساخت .


شماره ی یک

هیچ کس عقل کل نیست.

در این جهان و بین موجودات، از ما بهتر نیز وجود دارد!

 بعضی از ما تصور می کنیم  فقط ما  با نهایت درایت و تفکر

 به وجود آمده ایم. نشانه ی دانایی؛ اقرار به نادانی و ناتوانی در برابر

 دانش حقیقی کائنات است.