قبلن مطلبی رو در مورد چین گذاشته بودم که از طریق کره جنوبی

چطور فعالیت های امریکا رو زیر نظر می گیره ، این هم مطلب جالبی

هست در همین راستا خوندنش خالی از لطف نیست .

..........................................................................................

داروین یک بندر مهم در شمال استرالیاست که از جنگ جهانی دوم

تاکنون نیروهای نظامی امریکا در این شهر پایگاه دارند. با قدرت گرفتن

چین و ادعای مالکیت دریای جنوبی چین، اهمیت این شهر برای امریکا

بیشتر شده. نزدیکی داروین به منطقه ی مورد مناقشه باعث می شه

نیروهای امریکا بتونن سریع در منطقه حضور پیدا کنند. در حال حاضر

1250 نظامی امریکا در این شهر خدمت می کنند که تا سال 2020

قراره تعدادشون دو برابر بشه.

ولی از نظر اقتصادی، داروین وضعیت خوبی نداره و شرکتهای زیادی

در این شهر ورشکست شده اند. نیاز به سرمایه ی زیادی وجود داره

تا این شهر وضعیت اقتصادیش رو بهبود ببخشه. اگر نیاز به سرمایه

گذاری باشه، چه کسی بهتر از ابرقدرت اقتصادی تازه ی دنیا؟ چین

با ورود به این شهر و سرمایه گذاری 4 میلیارد دلاری دو اسکله ی

بزرگ آنجا را به مدت 99 سال اجاره کرده و در اختیار گرفته.

همچنین قراره هتل درجه یکی هم در شهر بسازه و تا پنج سال

دیگه، 30 هزار چینی رو در این شهر اسکان بده. فرماندار منطقه

که از این قرارداد بسیار خوشحال بود، می گفت در عین حال

احتیاط هم می کنیم تا نفوذ چین بیش از حد نشه.


مفسرانی هستند که این عمل چین به ویژه انتخاب رقم 99 سال

برای کرایه ی بندر رو نوعی تصفیه حساب این کشور با انگلستان

می دانند. اونها معتقدند چین بخاطر قرارداد 99 ساله  اجاره ی

هنگ کنگ به انگلیس ها همیشه احساس شرم می کرد. حالا

با این کار در یک کشور متحدالمنافع انگلستان، قصد داره تحقیر

شدنش بدست اون کشور رو تلافی کنه.

ولی نکته ی بامزه ای که این وسط وجود داره اینه که چین با در

اختیار گرفتن دو اسکله ی اصلی بندر و رادارهای ویژه اش، رفت و

آمد کشتی های منطقه رو زیر تسلطش گرفته و تمام کشتی ها

برای تردد در این بندر نیاز به دریافت اجازه از اسکله ی چینی ها

دارند. یه چیزی مانند برج مراقبت فرودگاه. حالا حتی ناوهای جنگی

امریکا مستقر در پایگاه نظامی داروین هم مجبورند برای هر بار

خروج و ورود به پایگاهشون از چینی ها اجازه بگیرند. این قضیه

باعث خشم امریکا شد که معتقده این عمل چین تنها به منظور

زیر نظر گرفتن نیروهای امریکا بوده. بدتر اینکه استرالیا به عنوان

متحد امریکا برای انعقاد این قرارداد هیچ گونه مشورتی با امریکا

نکرده بود. در سال 2015 اوباما در ملاقاتی با نخست وزیر استرالیا،

نارضایتی اش از این قضیه رو اعلام کرد و بهش گفت: خبر قرارداد

رو من نه از طریق شما که متحد مایید بلکه از روزنامه فهمیدم.

دفعه ی دیگه به ما هم یه خبری بده. نخست وزیر استرالیا هم

با خنده گفت بهتره منبع خبری ات رو عوض کنی.